Jeśli zastanawiasz się, to może zainteresuje cię ta historia.
Poprosiłam o podzielenie się swoim doświadczeniem Anię Barut, z którą miałam przyjemność pracować w coachingu talentów menadżerskich. Zobacz, co pisze Ania:
Niedawno miałam okazję powtórzyć po dwóch latach test Strenghtsfinder. Nie zastanawiałam się zbytnio, jak to wpłynie na mnie i na moje postrzeganie siebie. Nie spodziewałam się wyników, które jak się okazało, były zaskakujące.
Moje TOP5 wyglądały trochę inaczej niż ostatnio! A już oswoiłam siebie i moją piątkę. Co się stało? Gallup mi wmówił, że mam niebieską naturę? A może źle zrobiłam test? Przecież byłam spokojna, nikt mi nie przeszkadzał, mój nastrój był niezmącony. Dwa lata temu w moim TOP5 znajdowały się tylko talenty relacyjne, byłam cała niebieska, a w tym roku pojawiły się dwa talenty z dziedziny „strategic thinking”. Jedynie Indywidualizacja i Elastyczność pozostały. Wygląda na to, że muszę się nauczyć siebie na nowo.
Specjaliści z Instytutu Gallupa mówią, że talenty nie zmieniają się znacznie na przestrzeni lat. Tyle że TOP5, które odkrywamy przy pomocy testu Strengthsfinder, to tylko część z całości. Talentów jest przecież 34! Jest wielce prawdopodobne, że jeśli jesteś dorosła, to zwykle używasz swoich 10 talentów, czasem nawet 15. Jeśli chodzi o mnie, to moje talenty kończą się na miejscu 12. Z tymi na miejscu 34 nie identyfikuję się już w ogóle. Daleko mi do Dyscypliny – więdnę przy rutynie, strukturze i porządku. Muszę wznieść się na wyżyny mojej empatii, żeby zrozumieć osoby z talentem Analytical, Competition, czy Deliberative, jako że u mnie te talenty są na szarym końcu. Nie warto w nie inwestować w moim przypadku. Jeśli robiłaś test we wczesnej młodości, to możesz spodziewać się, że rozwinęłaś niektóre swoje talenty bardziej niż inne. Test można powtórzyć po kilku latach, szczególnie jeśli w Twoim życiu nastąpiły znaczące zmiany. Jeśli nic się specjalnie nie zmieniło, to lepiej zainwestować w odkrycie reszty 34 talentów.
Dla samej ciekawości nie warto bawić się w powtarzanie testu. To na pewno intryguje, ale czy to jest ważne? Najistotniejsze jest to, co JA zrobię z tą wiedzą? Czy zacznę świadomie pracować z moimi talentami? Sama niestety nie wiem co miałam kiedyś poza TOP5, to kim byłam kiedyś, poszło w niepamięć.
Pierwszy powód, dla którego widać przesunięcia w pierwszej piątce, to zmiany w pracy, dodatkowe obowiązki przyczyniające się do znacznego przyrostu wiedzy. Jeśli mocna strona = talent x inwestycja, to nie jest nic dziwnego w tym, że jeśli nowa rola wymaga korzystania z Twoich słabszych talentów, to przesunięcia z miejsca 7 na 1 mogą mieć miejsce.
Dwa lata temu byłam na początku drogi szefa, w międzyczasie mój talent Stratega (aktualnie na pierwszym miejscu) był wielokrotnie poddany próbie (nieustanne podejmowanie niełatwych decyzji, obowiązek szybkiego reagowania w nieprzewidzianych sytuacjach). Nie zdziwiłam się więc bardzo, kiedy zobaczyłam go na pierwszym miejscu. Umysłowa giętkość Stratega idzie teraz w parze z czuciową Elastycznością.
Kiedy zmieniamy stan cywilny, stajemy się rodzicami, dziadkami, ciotkami, uaktywniają się nasze talenty budowania relacji. Możemy spodziewać się, że do pierwszej piątki wskoczą jakieś nieobecne wcześniej niebieskie talenty. Patrząc na mój przykład, to talenty relacyjne ustąpiły miejsca czerwonym. Najwyraźniej musiałam trochę stwardnieć w nowym środowisku. A tak bardzo bliskie mi talenty Emphaty i Relator, przesunęły się z czołówki na miejsce 7 i 8. Najbardziej zaskoczył mnie talent Connectedness i fakt, że tak oswojony przeze mnie Developer spadł niżej.
Okazuje się, że oba te talenty to statystyczna para Gallupa i łączą się ze sobą. Moje rozwijanie innych przerodziło się we współzależność. Po dwóch latach dojrzałam, jestem bardziej świadoma siebie i ludzi dookoła. Jako szef nie chcę nikogo na siłę rozwijać, traktuję każdego jako część większej grupy, kieruję i wskazuję, jak mogą wzrastać poprzez innych i z innymi, naturalnie tworzę sieć kontaktów sprzyjających rozwijaniu się.
Nawet w przypadku dużych życiowych zmian, przesunięcia w obrębie 10-15 talentów powinny być niewielkie. To trochę tak jak grze w karty: używasz 12, a od okoliczności zależy, z których korzystasz najczęściej. Bardzo możliwe, że talenty, które wskoczyły do czołówki, znajdowały się wcześniej na 6-10 miejscu.
Taka jest historia Ani. Ja też robiłam badanie 3 razy, ale w odstępach co 6 lat. Wiedziałam, że się u mnie zmieniło i byłam ciekawa jak postępuje mój rozwój. Szukałam nań nowych sposobów i znajdowałam. Ponowne robienie badania po tygodniu, miesiącu czy roku naprawdę nie ma sensu. To tylko próba oszukania siebie. Ale jeśli minęły przynajmniej 2 lata, a ty czujesz, że jesteś innym człowiekiem, warto poszerzyć horyzonty.
To jak ?
Czy znasz kogoś, kto potrafi wszystko naprawić, wie, czego do tego potrzebuje i zawsze odnosi w tym sukces. A może pracujesz w zespole z kimś, kto zawsze znajdzie sposób na poprawienie tego, co robicie, dzięki czemu wasza praca jest bardziej wydajna.
Jeśli tak to prawdopodobnie jest to osoba z talentem Naprawianie.
Ludzie z talentem Naprawianie kochają rozwiązywać problemy – cieszą się wyzwaniem, kiedy mogą przeanalizować problem i znaleźć rozwiązanie. Uwielbiają odkrywać, jak coś działa, szukać ulepszeń i znajdować usterki.
Osoby z talentem Naprawianie nie zniechęca, gdy coś nie działa, wręcz przeciwnie, traktuje to jako zaproszenie, aby znaleźć rozwiązanie. Osoby z talentem Naprawianie równie chętnie naprawiają rzeczy, jak i je udoskonalają, esencją talentu Restorative to dawanie rzeczom drugiego życia.
Czy to dotyczy rzeczy, ludzi, systemów, organizacji, problemów intelektualnych, talent Naprawianie działa tak:
Może się wydawać, że posiadacz talentu Naprawianie skupia się wyłącznie na problemach. Fiksuje się na tym, co należy naprawić i żadna szybka naprawa nie wchodzi w grę. Wierzy w swoje umiejętności naprawcze i potrafi wkraczać do akcji nawet w beznadziejnych sytuacjach.
Kiedy właściciel talentu Naprawianie wchodzi w relacje z innymi ludźmi, ma na nich głęboki wpływ, potrafi wręcz dać im nowe życie. Znajdzie przyczyny ich problemów, nazwie je i poprowadzi do właściwego rozwiązania.
Zadaje wiele ciekawych pytań. Mogą wydawać się przypadkowe, ale mają na celu odkrycie, co nie działa i jaka może być tego przyczyna. Pytając, chce dotrzeć do korzeni problemu i odnaleźć najlepsze rozwiązanie.
Nie szukaj winnych, szukaj rozwiązania
Henry Ford
A jakie Ty masz jasne i ciemne strony, co jeszcze potrzebujesz zrobić, żeby Twój talent pięknie się rozwinął i służył Tobie oraz innym?
Napisz proszę w komentarzu.
P.S. A jeśli chciałabyś popracować nad swoimi talentami i dowiedzieć się o nich jeszcze więcej – dołącz do grupy Talent, rozwój, kariera dla kobiet.
CliftonStrenghts, znany również jako Test Gallupa, to świetna inwestycja w siebie, jednak nie oszukujmy się, dla większości dość kosztowna. Myślę więc, że zanim się zdecydujesz, warto wiedzieć, że zawsze możesz zrobić sobie najpierw wielką 5-kę talentów za 19 USD, a jeśli poczujesz niedosyt, możesz dokupić resztę za 69 USD (można też kupić od razu pełen dostęp za 89 USD). Nie musisz robić całego badania ponownie. Przy pomocy tego samego kodu i loginu po prostu dostaniesz dostęp do reszty raportu.
Takiego dokładnego opisu jak w Strenghts Insight Twoich Top 5 nie zobaczysz. Zobaczysz sekwencję kolejnych swoich talentów, aż do pozycji 34.
No i teraz pytanie, po co Ci ta wiedza?
Jeśli chcesz poczuć całą moc swoich zasobów to SUPER – czytaj po kolei opisy talentów, aż dojdziesz do pozycji, w której uznasz, że „to już nie moje, to już nie ja, rzadko lub czasami tak robię”. Tu jest taka niepisana linia graniczna.
U mnie jest ona na pozycji 11. U większości ludzi, z którymi pracowałam na pełnym raporcie, granica ta przebiega na pozycji 10 plus/minus 2. Mnie to ćwiczenie bardzo pomogło (i uspokoiło), bo poczułam jeszcze większą moc sprawczą. Po jego zrobieniu poczułam się, jakbym weszła do sklepu z zabawkami z kuponem rabatowym na wszystko!
Jeśli natomiast chcesz się do siebie przyczepić, pastwić za to, co masz na pozycji nr 34, to lepiej nie rób pełnego raportu. Szkoda pieniędzy, bo nie o to tu chodzi. Chodzi o to, by skupić się na tym, co najmocniejsze, a nie najsłabsze. Przyglądanie się swojemu ogonowi kodu talentowego, przeczy całej filozofii stojącej za tym narzędziem. Ja patrzę na swoją Harmony na 34 miejscu z wielką życzliwością. Wiem, że konfrontacja jest dla mnie najlepszym sposobem na rozwiązywanie problemów (jak się czegoś boję, to się z tym mierzę), na zachowanie zdrowych relacji (nie umiem pomijać trudnych tematów) i na podkręcenie twórczości (bo tam, gdzie coś się ściera, tam tworzy się nowa wartość). Ale wiem też, że do dyplomacji się nie nadaję. Zamęczyłabym się. Więc się tam nie pcham.
Osoba mająca „w ogonku” talent Discipline raczej nie polubi rutyny i nie będzie jej odpowiadała praca w sztywnych ramach, dla niej to ciężkie wyzwanie i na dłuższą metę spowoduje wypalenie. Z dużą trudnością wdraża planowanie, a i tak często idzie później inną drogą. Przecież to o wiele ciekawsze! Może wspierać się różnymi aplikacjami zwiększającymi produktywność … ale mistrzem produktywnosci raczej nie zostanie. To trochę taka walka z wiatrakami.
Jeśli na jednym z ostatnich miejsc jest u Ciebie Deliberative to najpewniej decyzje podejmujesz szybko. Wielce prawdopodobne, że wkurzają Cię osoby, które ważą plusy i minusy czy wyszukują przysłowiową dziurę w całym. Najchętniej potrząsnąłbyś takim delikwentem i wydusił z niego szybką odpowiedź. 😉 Przecież to marnowanie czasu!
Pełne badanie polecam obowiązkowo wszystkim menadżerom zespołów. Bo widząc całość, możesz zobaczyć, gdzie będziesz potrzebować wsparcia zespołu. Możesz też szybciej zrozumieć, dlaczego z niektórymi jest ci łatwiej współpracować niż z innymi. Talenty w kontekście „szefowania” to cała gama zastosowań i z tego byłby kolejny (nie jeden!) artykuł.
P.S. A jeśli chciałabyś popracować nad swoimi talentami i dowiedzieć się o nich jeszcze więcej – dołącz do grupy Talenty z Czajką.
Na zajęciach z psychologii uczyli nas, że odrobina strachu nie zaszkodzi, żeby wzbudzić motywację do zmiany. Ale również tego, że za duża jej dawka to już nie działa. Czy to stąd się bierze zachęcanie do działania wizją śmierci?
Skłamałabym mówiąc, że „zaczynaj z wizją końca” Stephena Coveya (z książki 7 nawyków skutecznego działania) nie zrobiło na mnie wrażenia. Zrobiło. Poszukując celu na życie (Czy kobieta przechodzi kryzys wieku średniego?) wyobrażałam sobie, jak to będzie na moim pogrzebie. Co będą mówić? O czym pomyślę w ostatniej chwili?
To było 15 lat temu. A może i więcej. Nie pamiętam, co mądrego wtedy wymyśliłam. Chyba nic konkretnego. Ale utwierdziłam się w przekonaniu, że lepiej coś zrobić niż żałować, że się nie zrobiło.
Moje życie obfituje w zakręty i rewolucje. Nie raz pytałam siebie: po co ci to było? A już następnego dnia wiedziałam, że nie mogło być inaczej. Moje życie jest pełne działania. Nie ze strachu przed śmiercią. Z pazerności na życie.
Szczerze mówiąc, mam w nosie, co sobie o mnie pomyślą ludzie na moim pogrzebie. Wybacz, ale naprawdę mam poczucie, że będzie to ostatnia rzecz, jaka by mnie interesowała. O ile w ogóle w tym stanie (nie)bytu może coś interesować.
Wiem na 100%, że to, co się liczy w tych ostatnich chwilach to miłość. Czy kochasz i czy jesteś kochany. Nic więcej.
Dlatego w to co robię, wkładam serce. Bo to się liczy dla mnie i dla ciebie, teraz i potem.
Jeśli twierdzisz, że brakuje ci czasu, zobacz, na co go przeznaczasz. Bo tu akurat nie ma się co licytować. Wszyscy dostaliśmy go tyle samo — na godzinę, na dobę, na tydzień czy rok. W tym tygodniu zakończyłam wyzwanie z czasem. Przez 5 dni skrupulatnie, odręcznie zapisywałam co robię od-do, każdą aktywność. Zapisałam, pogrupowałam w Excelu, przeanalizowałam i działam:
To ćwiczenie pomogło mi też zobaczyć, które talenty karmię, a które zaniedbałam np. o swoje prawa dobija się woo, communication, aktywator — te talenty, których nie mam w pierwszej 5-ce, ale w 10-ce.
Zajrzyj tutaj, żeby zobaczyć jak to działa. A tutaj instrukcja — krok po kroku, jak zrobić to ćwiczenie i zastosować ESSA
I na koniec najważniejsze: niezależnie co ci wyjdzie i do jakich wniosków dojdziesz — biegnij przytulić męża, ucałować dziecko i wystawić twarz do słońca albo na deszcz.
Bo na miłość musisz znaleźć czas ZAWSZE.
P.S. A jeśli chciałabyś popracować nad swoimi talentami i dowiedzieć się o nich jeszcze więcej – dołącz do grupy Talenty z Czajką.
Kiedy pierwszy raz zetknęłam się z tym talentem, nie zakwalifikowałam go od razu do kategorii talent. „Czemu ona sabotuje moje wszystkie pomysły?” pomyślałam o jego właścicielce, która zadawała mnóstwo niewygodnych pytań, kiedy ja z głową w chmurach snułam wizję cudownego projektu. Bo był cudowny. Połowa ludzi już się zaangażowała. Szukaliśmy do kompletu jeszcze paru osób.
Odpowiadałam na każde jej pytanie, stymulując resztę zespołu do szukania odpowiedzi wraz ze mną. Po godzinnym ostrzale pytań typu: „a co jeśli? a co kiedy” a jak zrobimy to? a jakie podejście mamy tam? a jak ….”, z którego wydawało mi się, że wyszliśmy cało i że już przechodzimy do ustalania planu działania nasza rozmówczyni rzekła:
„Muszę się zastanowić.”
Serio? No serio.
Przyznaję, że musiałam się certyfikować w Gallupie, by spojrzeć na to ostrożne, wyważone podejście jako dar. Ale kiedy już się wyedukowałam, to podziękowałam osobom wokół mnie, które są nim obdarzone za to, że uchroniły mnie od wielu tarapatów. Ten konkretny projekt także.
A czy Ty znasz kogoś, kto potrafi podejmować trafne decyzje, ale sam proces podejmowania decyzji wydaje się trwać w nieskończoność?
Kim jest ta osoba, która potrzebuje trochę czasu, by rozważyć wszystkie opcje?
Najprawdopodobniej jest obdarzona Talentem Rozwaga.
Osoby mające Talent Rozwaga są bardzo ostrożne i powściągliwe, wyczuwają ryzyko, jak nikt inny. Potrafią to ryzyko zidentyfikować, oszacować i zminimalizować, dzięki czemu ich decyzje i wybory są doskonałe.
Wolą słuszne decyzje od szybkich decyzji.
Zanim podejmą decyzję, biorą pod uwagę wiele zmiennych, dzięki czemu mogą ocenić czy projekt odniesie sukces.
Czasami może ci się wydawać, że osoba z rozwagą jest przeciwko Tobie, ponieważ kwestionuje Twoją opinie, aby sprawdzić, czy Twój punkt widzenia jest słuszny.
Są dwie dominujące cechy talentu Deliberative: wysokiej jakości decyzje i głębia zrozumienia. Osoby z tym talentem potrzebują czasu, aby rzeczywiście przemyśleć sprawy, dojść do podjęcia decyzji we własnym czasie.
Ten talent należy do domeny Działanie.
NIE POZWÓL ABY STRACH ZASIADŁ ZA KIEROWNICĄ TWOJEGO SAMOCHODU. TO TWOJE MIEJSCE. MIEJSCE NA STRACH JEST NA TYLNYM SIEDZENIU. SŁUCHAJ, ALE OBSERWUJ DROGĘ I JEDŹ.
A jakie Ty masz jasne i ciemne strony, co jeszcze potrzebujesz zrobić, żeby Twój talent pięknie się rozwinął i służył Tobie oraz innym?
Napisz proszę w komentarzu.
P.S. A jeśli chciałabyś popracować nad swoimi talentami i dowiedzieć się o nich jeszcze więcej – dołącz do grupy Talenty z Czajką.
W coachingu talentów na talencie się nie kończy. Talent to dopiero początek. Niemal w każdym przypadku dotykamy też tematu wartości.
A kiedy pracuję z osobami o talencie Pryncypialności / Belief to temat wartości i przekonań jest obowiązkowym punktem agendy.
Osobom z talentem Pryncypialności przyświecają niezmienne zasady. Mają swoje własne wartości, na których opierają swoje życie. Idą przez nie pewnym, równym krokiem.
Ich wartości to nie muszą być ogólnie uznane wartości. To są ich własne wartości i przekonania.
Na przykład, jedna z moich klientek jest przekonana, że najważniejszą wartością w życiu jest lojalność. Pracuje w jednej firmie ponad 20 lat, bo zmiana pracy jest dla niej niemal równoważna ze zdradą. W firmie szykuje się jednak reorganizacja i Magda czuje się zagrożona. Nie tylko brakiem pracy. Taka zmiana chwieje jej poczuciem tożsamości – no bo jak to tak można?
„Pryncypialni” sami postępując zgodnie z własnymi zasadami, wymagają stałości poglądów również od otoczenia – walk the talk – mogłoby być ich sztandarowym hasłem. Wzbudzają zaufanie, bo ludzie ufają przewidywalności i konsekwencji.
Decyzje podejmują według własnego wewnętrznego kierunkowskazu. Bywa, że pytają innych o zdanie, ale w głębi duszy i tak wiedzą, co zrobią.
Pamiętam taką sesję, kiedy Ola chciała omówić ze mną opcje na swoją zawodową przyszłość. Miała parę pomysłów. Pytała mnie, co o nich sądzę. Na temat jednego nawet się wypowiedziałam. Ale tylko po to, żeby się przekonać, że Ola doskonale wie, którą opcję wybrać. Dalej testowałyśmy już tylko opcje z jej wartościami.
W przeciwieństwie do większości ludzi, wyznacznikiem sukcesu dla osób z wysokim talentem Pryncypialności nie jest ani prestiż, ani zarobki. Potrafią czerpać satysfakcję z samego postępowania opartego na wartościach.
W kwestiach zawodowych potrzebują poczucia, że ich działanie ma znaczenie i że jest zgodne z ich osobistą misją życiową. Kiedy są zaangażowani w projekty spójne z ich systemem wartości, mogą osiągać nadzwyczajne wyniki. Nikt ani nic nie musi ich motywować.
Inna Magda, właścicielka Pryncypialności w Top5, na tymże talencie oparła swoją przyszłość zawodową. Magda szukała swojej pracy – pasji. W trakcie spotkania opowiadała mi, jak znajome przychodzą do niej po poradę w kwestiach życiowych i jaką satysfakcję sprawia jej, że może pomóc. Spytałam: czemu tym się nie zajmiesz, wartościami właśnie? Tak powstała wartościowa.pl.
To tyle w skrócie o pozytywnej sile talentu Pryncypialność/ Belief.
Po drugiej stronie tego samego medalu, czyli z jakimi zarzutami może się spotkać niedojrzała Pryncypialność:
Talent uprawiany w formie niedojrzałej może skutecznie zablokować właściciela Pryncypialności/ Belief przed realizacją jego własnej misji. O tym, jak używać mądrze, by nie strzelać sobie w kolano, będziemy mówić i pracować na warsztatach wrześniowych.
A jeśli jesteś menadżerką obdarzoną tym i innymi talentami, to zapraszam na warsztaty listopadowe. Tu dowiesz się, jak ten talent wykorzystać mądrze w relacjach zawodowych.
Mamy wiele powodów, dla których chcemy rzucić pracę na etacie i ruszyć z własnym biznesem.
Niestety część z nich jest złudna i kierowanie się tylko nimi, nie doprowadzi Cię do sukcesu, a bardziej do frustracji.
Dlatego, zanim podejmiesz tę poważną decyzję, zadaj sobie pytanie:
Jeśli dotyczy Cię któreś z poniższych stwierdzeń:
to własny biznes jest niezłym rozwiązaniem.
Musisz oczywiście przeprowadzić wiele analiz, zrobić biznesplan itp., ale jesteś już na dobrej drodze.
Jeżeli jednak chcesz prowadzić biznes z powodu:
to, być może lepiej zostań na stabilnym etacie, który co prawda ma pewnie swoje minusy, ale co ich nie ma?
Chciałabym dłużej przyjrzeć się ostatniemu podpunktowi tj. zarabianiu na własnej pasji.
Pewnie nie raz słyszałaś o pasjobiznesie. Być może, brzmiało to dla Ciebie zachęcająco i skłoniło do rozmyślań. Wygląda całkiem przyjemnie, wręcz obiecująco. Wreszcie rzucisz uwierający etat i zaczniesz całymi dniami robić to, co lubisz. Mogłoby to być nie najgorsze wyjście, ale muszą za tym iść inne sprawy, takie jak badania marketingowe, przygotowanie biznesplanu, szacowanie przychodów, kosztów i inne mniej sympatyczne rzeczy.
A co, jeśli Twoja pasja wcale nie da się zmonetyzować?
Jeśli lubisz czytać kryminały, tańczyć salsę czy zbierać znaczki, to czy koniecznie musisz na tym oprzeć swój biznes?
Może lepiej te przyjemne chwile zostawić na miłe wieczory, wolne weekendy czy wakacyjny czas?
Na niektórych pasjach trudno będzie Ci zarabiać i wcale nie musisz przekuwać ich w biznes.
Zarabiaj na tym, na czym się dobrze znasz, w czym jesteś ekspertem i to nie czyni Cię gorszą od pasjobiznesmenek. A pasją zajmij się po godzinach, jest to jak najbardziej w porządku.
Bogate, spełnione życie można osiągnąć na wiele sposobów. Niekoniecznie trzeba wszystko stawiać na jedną kartę. Nie daj się zwariować modzie.
Jeśli jednak Twoja pasja, to tylko jeden z powodów, które ciągną Cię w stronę własnego biznesu, koniecznie pamiętaj o swoich wartościach, żeby Twój biznes miał się na czym oprzeć.
Będzie Ci też potrzebna wytrwałość, upór, konsekwencja w działaniu, a do tego dobry plan.
To do Ciebie należy wybór – nie daj się zwieść fałszywym powodom, stój twardo na ziemi i przy pomocy swoich talentów dąż do SWOJEGO sukcesu.
A Ty jak myślisz czy na Twojej pasji mogłabyś zarabiać? Czy raczej wolisz zostawić ją dla siebie?
P.S. A jeśli myślisz o własnej działalności i chcesz sprawdzić czy jesteś na to gotowa, zapisz się na Talentowe Listy scjansen.com/newsletter/, a w prezencie dostaniesz dostęp do nagrania webinaru „10 RZECZY, KTÓRE WARTO WIEDZIEĆ NIM ZDECYDUJESZ SIĘ NA WŁASNY BIZNES (I POŻEGNASZ ETAT)”.
Że talent jest wrodzony i że się go nie da nauczyć – to każdy wie.
No jak ci słoń na ucho nadepnął, to wiesz, że kariery muzycznej nie zrobisz. Jeśli każdą klasówkę z matmy musiałaś poprawiać, to raczej nie poszłaś na studia inżynieryjne a humanistyczne. Jeśli w piaskownicy ustawiałaś dzieci po kątach – to zdziwiłabym się bardzo, gdybyś dziś skrupulatnie wypełniała polecenia przełożonego.
Tak masz to COŚ, co sprawia, że jesteś – kim jesteś. To talent.
Sam talent to dopiero początek. Żebyś śpiewała niczym Maria Callas, została szefową dyplomacji, jak Condoleezza Rice, czy zarządzała własnym imperium, jak Irena Eris trzeba, żebyś talent szlifowała. Żebyś przekuła go w mocną stronę. Trzeba Twojej pracy.
Kiedy talent jest mocną stroną? Ano wtedy, kiedy używasz go w optymalny dla siebie sposób. Docelowo z automatu. Na początku, bardzo świadomie go trenuj.
Jeśli wiesz, że po drugiej stronie medalu talentu Intelekt jest nadmierne komplikowanie spraw i przeciąganie decyzji zastanów się, czy to ci służy. Jeśli tak, super! Działaj tak dalej. Jeśli ci nie służy – ZMIEŃ.
Nie wiesz co? Przyjrzyj się, jak to robiłaś w przeszłości. Podejrzyj inne osoby (ale uważaj, bo to, co działa u kogoś, nie musi zadziałać u ciebie, bo jesteście inni). Testuj, doświadczaj i ucz się siebie!
Albo marudź, ale wiedz, że samo się nie zmieni.
Och, gdybym to ja miała czarodziejską różdżkę – iluż osobom mogłabym ulżyć. Jednak nie mam! – mogę pytać i podpowiadać, ale robotę każdy musi zrobić sam. Kropka!
Martwi mnie, kiedy podczas coachingu talentów słyszę, jak talent jest używany jako wymówka. „Ach, bo ja tak już mam”. Jakby to był jakiś stygmat. Albo metka, która mocno uwiera w szyję, ale tak się do niej przyzwyczailiśmy, że nie przychodzi nam do głowy, że można wziąć nożyczki i ją obciąć!
Można. Nawet trzeba!
Bo dopóki talent nie jest mocną, stroną to może tak służyć, jak przeszkadzać. Fifty/Fifty.
Chcesz tak ryzykować?
Jaki masz sposób na siebie i drugą stronę medalu swojego talentu?
Napisz koniecznie.
Czy zainspirował Cię ktoś do udziału w doniosłej sprawie?
A może zaangażowałeś się w aktywność, która okazała się tak niesamowita, że zmieniała życie ludzi?
Osoba z talentem poważanie ma potrzebę wprowadzania zmian, wpływania na innych ludzi, inwestowania w nich i pozostawiania trwałego śladu. Jest autorytetem dla swojej społeczności, a nawet poza nią.
Chce żyć pełnią życia i wszystkie decyzje podejmuje, by do tego doprowadzić.
Jest zdeterminowany, pochopne decyzje to nie jego bajka, wie czego chce i kropka.
To talent liderów, mówców motywacyjnych, wielkich myślicieli i tych co maja odwagę zmieniać świat!
„Stać się sławnym, by móc sobie pozwolić na incognito.” S.J.Lec
Osoba z mocną stroną poważanie angażuje się na 100 procent i dąży do zmian znaczących, trwałych i istotnych. Te zmiany mają wpłynąć pozytywnie na życie wszystkich. Działa z poświęceniem, uważając, że warto, bo bez niej nie byłoby tych zmian. Podnosi poprzeczkę dla wszystkich, a ze swojego grona wyklucza osoby, które nie chcą się rozwijać.
Mam klientkę z talentem poważanie. Każdego ranka wstaje z myślą, że to właśnie ona będzie zmieniać świat i życie innych ludzi na lepsze i robi to z ogromnym zaangażowaniem. Każda jej decyzja jest dokładnie przemyślana, nie ma zgody na bylejakość, bo wie, że te zmiany to jej misja.
A jakie Ty masz jasne i ciemne strony, co jeszcze potrzebujesz zrobić, żeby Twój talent pięknie się rozwinął i służył Tobie oraz innym?
Napisz proszę w komentarzu.
P.S. A jeśli chciałabyś popracować nad swoimi talentami i dowiedzieć się o nich jeszcze więcej – dołącz do grupy Talenty z Czajką.
Kiedy robiłam certyfikację na coacha talentów i mocnych stron, spędziłam w Gallupie 5 dni. W sumie 60 godzin przeznaczone było na poznawanie własnych talentów. Miałam czas, żeby się zastanowić czy mój pomysł na biznes jest rzeczywiście dla mnie.
Mózg mi parował.
Coaching talentów? Czego ja chcę? Czego potrzebuję? Czy to aby moje? Czy się nie oszukuję? Kto potrzebuje coachingu talentów? A jak ja na tym zarobię? Co mi ten biznes da, czego nie miałam? A może by to, a może by tamto? Od czego zacząć?
Pytania i wątpliwości przeplatały się na przemian z euforycznymi niemal przekonaniami: Pewnie, że dasz radę. Zawsze tego chciałaś. Wymyślisz swój sposób. Kieruj się głosem serca, myśl. Rób swoje.
Zawsze ciągnęło mnie do talentów. Gallup, coaching talentów, mocne strony – ta filozofia była mi bliska od lat. Tylko, jak to robić? Z kim? Komu? Jak połączyć z doświadczeniem, które mam i którego nie chcę stracić? Jak połączyć z tyloma innymi wartościowymi metodami, narzędziami pracy, które pomagają ludziom i firmom jednocześnie? Moja wizja tego, czego chcę, była naprawdę mglista. Nie pamiętam, które szkolenie dało mi tak mocno w kość. Bynajmniej z powodu merytorycznego wkładu. Praca „na sobie” dała mi w kość. A to był dopiero początek!
Och, jak bardzo zazdrościłam obecnym na szkoleniu konsultantom i właścicielom firm doradczych, którzy już od lat działali na rynku. Dokładnie wiedzieli, jak i gdzie skorzystają z Gallupa.
Powoli zaczynałam rozumieć, że zaczynam niemal od początku. Owszem, mam solidne zaplecze, ale w tej nowej formule zaczynam budować swoją tożsamość zawodową od nowa.
To było 1,5 roku temu. Wiem, że przeszłam już kawał drogi, ale wiem też, że ta droga nie ma końca.
Popełniłam i jeszcze popełnię wiele błędów. Odkryłam po drodze dużo rzeczy i pewnie jeszcze więcej odkryję. Poznałam nauczycieli, od których nauczyłam się i uczę, jak robić i jak nie robić (równie ważne).
I wreszcie spotkałam wielu ludzi, którzy tak, jak ja zdecydowali się rozpocząć pracę na własny rachunek i takich, którzy rozważają taką opcję. Mamy bardzo podobne pytania, dylematy i wyzwania. Różne doświadczenia. Postanowiłam spisać te najbardziej wartościowe rzeczy i opowiedzieć o nich na webinarze, podczas którego:
Zapraszam serdecznie 29 czerwca. Wszelkie pytania i sugestie dotyczące zawartości mile widziane – pisz i koniecznie bądź.